تنبیه بدنی

اسلام تنبیه بدنی را به عنوان آخرین حرفه و روش مطرح نموده است که بعد از اجرای همه روش هاو به

نتیجه نرسیدن آنه اعمال می شود ودر استفاده از تنبیه نیز همواره تنبیه غیر بدنی را بر تنبیه بدنی 

 ترجیح داده است.

معایب تنبیه بدنی

- آثار تنبیه مثل تشویق قابل پیش بینی نیست.چه بسا ممکن است تنها سبب واپس زدن موقتی رفتار

گردد و آن نامطلوب است.

-رویداد حاد ودرد آوری که به عنوان تنبیه به کار می رود باعث بروز رفتارپرخاشگرانه ای گردد که رفتار نا

مطلوب تری جایگزین رفتار تنبیه شده گردد.

-تنبیه اغلب باعث تنفر از شخص از تنبیه کننده واز محیطی که تنبیه درآن صورت می گیرد می شود لذا

عوارض جانبی آن نامطلوب است.

اثرات سو ء ناشی از تنبیه

کودک عادت می کند در برابر زور بدون چون چرا تسلیم گردد وبه این منطق خو بگیرد که زور گو و قلدر

پیروز است. که هر وقت عصبانی شدی بزن وباکی نداشته باش. کودک نسبت به تنبیه کننده حس بد

بینی پیدا می کند و حالت سرکشی در برابر او بر انگیخته می شود. کودک ترسو بار می آید وشخصیتش

درهم شکسته و تعادل روحیش به هم می خورد بسیاری از اولیاء برای تربیت کودکاناز تنیهات غیر بدنی

استفاده می کنند مانند حبس کردن کودک درمحل های وحشتناک. سرزنش اهانت ودشنام. آثار منفی ا

ین قبیل تنبیهات کمتر از آثار تنبیهات بدنی نیست. این امور نیز شخصیت کودک را درهم می کوبد وبد

آموزی دارد.لذا باید به صورت حساب شده از این نوع تنبیهات استفاده کرد به عنوان مثال

قهر کردن از کودک. محروم نمودن او از تفریح وگردش.منع کردن از بازی و کارهایی که مورد علاقه اوست

نکات قابل توجه در تنبیه بدنی

- تنبیه بدنی نباید از روی خشم وغضب وبه منظور تسکین خود باشد بلکه باید برای تربیت کودک وبا

هدف باشد.

-قبل از تنبه باید ریشه وعلت تخلف را جستجو کرد تا با از میان بردن آن از تکرار تخلف جلو گیری به عمل

آید.

-باید سعی کرد تنبیه در حضور جمع خصوصا در مقابل دوستان اعمال نشود زیرا موجب رنجش و در نتیجه

گستاخی وی می گردد که به لجبازی خواهد انجامید.

- در تنبیه باید عمل بد کودک نکوهش شود نه این که شخصیت او مثلا اگر کودکی کار ناشایستی انجام

داد باید گفت این کار تو بد بود نه اینکه تو فرد بدی هستی.

- تنها مربی (والدین یا معلم) مجاز به تنبیه و تأدیب می باشد و نباید این کار را به دیگران (فرد بزرگتر)

واگذار نمود زیرا سبب نزاع و اختلاف بین آنها می گردد.

- به رخ کشیدن خوبی های کودکان دیگر غالبا نتیجه مفیدی در بر ندارد و موجب حسادت کودک نسبت

به فرزندان دیگر خواهد شد.

- در هنگام تنبیه باید از بکار بردن حرف های زشت و نامربوط جدا خودداری کرد و احساسات خود را مهار

نمود.

- بعد از تنبیه درصورت مشاهده اصلاح رفتار باید کودک را تشویق واز او دلجویی کرد

-تنبیه باید طوری باشد که موجب بروز رفتار پرحاشگرانه از طرف فرزند نسبت به پدر یا مادر مخصوصا در

حضور دیگران نشود