به سالهای زندگیمان اضافه می شود ولی از حقیقت زندگیمان کاسته می شود

 

درراه رفت وبرگشت به کره ماه هستیم درحالی که از حال وروز همسایه خود غافلیم

 

فضای خارج کره زمین را فتح کرده ایم اما با فضای داخل آن بیگانه ایم

 

اتم را راشکافته ایم اما هنوز درقعر تعصبات خود باقی مانده ایم.

 

فضای اطرافمان را پالوده وجهان را آلوده ایم.

 

درآمدهایمان صعود اخلاقیاتمان نزول یافته.

 

به کمیت هایمان افزوده واز کیفیت هایمان کاسته ایم.

 

قامت مردانمان بلند واندیشه آنان کوته شده.

 

درآمد آنان دوبرابروجدایی هایشان چندین برابر.

 

آسایش آنان بیشتر ولبخندشان کمتر.

 

آری این است روزگاری که از آن به عنوان روزگار صلح  جهانی نام می برند.